vrijdag 19 januari 2018

In gesprek met ... Angelique Haak




In de Délifrance aan de meubelboulevard in the middle of nowhere treffen we elkaar. Angelique, dertiger, goed verzorgde, knappe verschijning praat over haar debuut, “Een nieuw begin”. Een licht Rotterdamse tongval verraadt haar afkomst.

“Ik ben zelf een echte lezer. Ik lees iedere dag; soms maar kwartiertje, half uur, maar wel elke dag. Heerlijk is dat; even tijd voor mijzelf. Ik ben dol op spannende boeken. En nu schrijf ik ze zelf. Ik wil niet zozeer een boodschap uitdragen of een mening verkondigen; dat laat ik lekker aan anderen over. Ik wil gewoon een spannend boek schrijven. Gezien de reacties en recensies is dat ook gelukt en daar ben ik erg blij mee. Het is toch spannend zo’n eerste boek. Er is het afgelopen jaar wel een wereld voor mij opengegaan. Dat er zoveel mensen met lezen bezig zijn en daarover met elkaar in gesprek gaan! Ik zei altijd van mijzelf dat ik veel las, maar als ik zie wat sommige mensen lezen, durf ik dat nu niet meer te zeggen.

Mijn boek begint met een quote uit een liedje van the Police. Niet zozeer omdat ik fan ben van ze, maar vooral omdat de tekst zo mooi aansluit bij mijn boek. “Every move you make…I’ll be watching you”. Het is een liefdesliedje maar in mijn boek krijgt die tekst een heel andere betekenis, meer het omgekeerde. Dat vond ik een leuk achtergrondje.
Ik schrijf niet met een vast schema waarin alles van tevoren vastligt. Ik hoorde dat vroeger weleens van schrijvers die zich lieten leiden door het verhaal. Toen begreep ik dat niet; nu wel. In grote lijnen heb ik het verhaal in mijn hoofd, maar verder merk ik dat ik soms heel andere dingen opschrijf dan ik van tevoren bedacht had. Dat is wel heel bijzonder. De plot en de dader stonden vast. Maar dat laatste stukje aan het slot, wat jij zo ontzettend goed vindt, is erbij gekomen.

In het boek is Jennifer 13 jaar eerder vertrokken uit Rotterdam; alles en iedereen achter zich latend. Ze belandt uiteindelijk in Groningen. Ik heb die stad genomen omdat ze zo ver mogelijk weg van alles en iedereen wilde zijn. In mijn beleving is Groningen de andere kant van de wereld. Dus vandaar die keuze (lacht). Als het boek begint, keert ze terug naar Rotterdam. Echt mijn stad.

Het duistere in de mens spreekt mij wel aan. Een moordenaar die gewoon moordt om te moorden, dat gaat er bij mij niet in; er moet een reden voor zijn. Soms heeft een persoon gewoon twee hele verschillende gezichten. Leuk om die beide kanten te belichten. “

[Hij had zich verdiept in de Griekse mythologie en als er een volk was dat alles wist van vergelding, waren het de oude Grieken. Het was een volk dat niet vies was van overspel, maar waar het nooit onbestraft bleef. En nu was hij de heerser, de oppergod die de straffen uitdeelde.]

“Wraak is een belangrijk thema. Of ik zelf haatdragend ben? Hahaha, nou als iemand mij iets flikt, dan vergeet ik dat niet. Het is een slechte eigenschap, dat weet ik, maar dat zit wel in mij. Ik kan op zich heel veel hebben van mensen maar als ze op een gegeven moment echt over mijn grenzen heengaan dan is het ook klaar. Dan kan ik daar ook heel lang boos over blijven. Mijn man zegt weleens tegen me, ach joh, dat is nou zoveel jaar geleden, maar ik vergeet dat niet. Soms zeg ik zelfs gekscherend: kijk maar uit, voor je het weet beland je in mijn volgende boek! Je ontkomt er niet aan dat je dingen opschrijft die je soms zelf hebt meegemaakt. Niet de figuur van Jennifer, die staat echt heel ver van me af, gelukkig. Maar zoals bijvoorbeeld de kat, Zmork. Thuis hebben wij exact zo’n exemplaar. Die heeft daar model voor gestaan. Qua research heb ik me vooral verdiept in posttraumatische stress, angststoornissen en paniekaanvallen.

Als ik vanuit de ik-persoon zou schrijven, dan denk ik dat ik er veel meer van mijzelf in zou stoppen. Gewoon gevoelsmatig, omdat je dan wat dichter bij je hoofdpersoon staat. Ik heb bijvoorbeeld weleens verhalen in de ik-vorm geschreven en als ik die dan terugzie, denk ik: ja, dit gaat echt over mijzelf. En Jennifer staat gewoon heel ver van me af. Ik heb het ook nooit overwogen om dit boek in de ik-vorm te schrijven. En bovendien zit er wel een extra risico in om een verhaal in de ik-vorm te schrijven. De mensen moeten dan ook een soort feeling met de ik-figuur krijgen; op de een of andere manier sta je er dan wat dichterbij. En als het dan een persoon betreft die je niet ligt of die persoon doet hele domme dingen, wat je op zich bij Jennifer ook hebt, dan krijg je eerder irritatie als lezer denk ik.

Ik heb dit boek niet geschreven met de bedoeling er nog een vervolg op te schrijven. Pas toen mensen na het lezen van mijn boek zo enthousiast waren en mij daarnaar vroegen, ben ik daarover na gaan denken. Omdat ik bij het slot alle eindjes open heb gehouden, zag ik daar wel een mogelijkheid. Op het moment werk ik dan ook hard aan een vervolg, maar daar verklap ik liever nog niet te veel over….

Privé ben ik getrouwd met mijn jeugdliefde. Ik was 16 en hij 17 toen we elkaar leerden kennen. We hebben 2 kinderen; lagere school leeftijd, dus best druk af en toe. Ik schrijf als ze op school zitten of ’s avonds. Mijn man is mijn steun en toeverlaat. We vullen elkaar ook mooi aan: hij is extravert terwijl ik meer introvert ben. Laat mij maar op de achtergrond blijven, lekker op mijn zolderkamertje zitten schrijven. Dat vind ik heerlijk”.

Dank u wel voor dit openhartig gesprek Angelique!
Interview door Roelant De By voor De Perfecte Buren

Lees HIER de recensie van 'Een nieuw begin' 




donderdag 18 januari 2018

‘Zolang het duurt`- Abbi Glines


Genre: New Adult/Chicklit
Uitgever: Karakter Uitgevers
ISBN:
9789045213255
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 288
Uitgave: december 2017

Dank aan Karakter Uitgeverij voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Derde deel uit de populaire Sea Breeze-serie!
Low heeft het hart van Cage gebroken nadat ze een relatie begon met Marcus in Alleen voor haar. Het leven van Cage begon langzaamaan van de rails te raken, eindigend in een arrestatie voor beschonken rijden. Om zijn baseballbeurs te kunnen behouden - het enige waar hij naast Low om geeft - moet Cage een zomerbaantje zien te vinden. Weg van Sea Breeze.
Op een boerderij, met een hoop koeien en zonder hete meisjes. Misschien is dat wat Cage nodig heeft om alles weer op orde te krijgen.
Maar de eigenaar van de boerderij blijkt een knappe maar chagrijnige dochter te hebben. Cage ziet een hoop geheimen en verdriet in haar ogen. Hij wil niets liever dan haar zowel mentaal als fysiek uitkleden in de schuur, maar is hij wel klaar voor de consequenties?


Het New Adult genre is een genre waar je van moet houden. Veel mensen zullen deze boeken zoetsappig en niet literair genoeg vinden, maar ik ben er dol op. Ik kan er echt van genieten om heerlijk op een luie zondag, languit op de bank met een kop thee weg te zwijmelen over die wel erg perfecte man die in 90% van de verhalen aanwezig is. Dit is dus ook weer het geval bij dit derde deel uit de Sea Breeze serie van Abbi Glines.

De personages van Abbi Glines zijn, lettend op uiterlijk, perfect. Misschien wel iets te perfect. Maar het doel van de boeken is in mijn ogen dan ook niet om een realistisch verhaal weer te geven, maar ter ontspanning. Het boek zelf is dan ook geen hoogstandje en een echte boodschap is niet aanwezig. Toch blijft het verhaal je boeien en voordat ik het doorhad was ik op de laatste pagina aanbeland.

Ondanks dat Abbi Glines al een hele reeks boeken had geschreven in de Rosemary Beach serie en dit dus alweer deel 3 is uit de Sea Breeze serie, valt ze niet in herhaling. In grote lijnen is het verhaal natuurlijk altijd hetzelfde, een knappe charmante man en een mooie vrouw die een relatie krijgen, maar toch zit er iedere keer weer een eigen draai aan het boek.

Zo draait dit boek grotendeels om het verlies van een verloofde en het verdriet wat daarbij komt kijken. Dit onderwerp loopt als een rode draad door het boek heen en zorgt ervoor dat het boek niet enkel uit liefdesscènes bestaat. Beide hoofdpersonages krijgen vervolgens te maken met gevoelens voor iemand anders dan met wie ze oud wilden worden. Dit zorgt af en toe voor ongemakkelijke situaties, die Abbi Glines erg beeldend kan beschrijven.
Het mag dan wel het derde deel uit een serie zijn, het boek is ook zeer geschikt om apart te lezen. Er komen wel wat personages uit de vorige boeken in voor, maar het is niet zo dat je cruciale informatie mist die alleen duidelijk is wanneer je deel 1 en 2 hebt gelezen. Wel is het natuurlijk leuker om bij het eerste deel te beginnen omdat je dan een soort van band creëert met de personages en ze steeds beter leert kennen.

Ondanks dat er niks aan te merken is op het boek en het gewoon lekker wegleest, is het geen hoogstandje qua literatuur. Bovendien is het geheel best voorspelbaar. Toch krijgt dit boek van mij 3 sterren. Ik ben ondertussen verliefd geworden op de schrijfstijl van Abbi Glines en kijk iedere keer weer reikhalzend uit naar een nieuw boek van haar hand. Voor mij zijn het de perfecte boeken om te lezen in een drukke periode en wellicht zal dit voor meer lezers gelden.

Claudia van Koolwijk – recensent De Perfecte Buren

Boek van de maand 'Salomé' - Jojanneke Buschgens




Genre: roman
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 9789492115508
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 326
Uitgave: december 2017

9 december 2017. De boeklancering van de tien boeken in de Boek10/2017/najaar serie. Ik was erbij en ik mocht enkele boeken uitzoeken om te recenseren voor DPB. Daarbij was ook Salomé, het boek van de maand januari. Mijn hartelijke dank gaat naar Godijn Publishing hiervoor.

Flaptekst
Twee levens. Twee vrouwen die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben. Beide vrouwen verlangen naar een kind. Britt droomt over het kind dat maar niet wordt verwekt, Julia hunkert naar het kind dat zij verloor. Wanhopig proberen ze het tij te keren. Terwijl Britt besluit het geluk eigenhandig af te dwingen, zoekt Julia troost in de armen van een ongrijpbare minnaar. Hun keuzes voelen, ondanks het schuldige randje, bevrijdend. Totdat duidelijk wordt dat niets is wat het lijkt en terugdraaien geen optie is. Opnieuw moeten beide vrouwen keuzes maken. Of is het te laat?
Salomé: een verhaal over liefde, verlies, verleiding en verwoesting.


Het verhaal
We lezen in Salomé het verhaal van Julia en het verhaal van Britt.

Julia is gelukkig getrouwd met Marc als zij samen een kindje krijgen. Een dochtertje, die ze de naam Salomé geven. Salomé wordt dan op een verschrikkelijke manier uit hun leven gerukt en het huwelijk van Julia en Marc staat op zijn kop. En als Julia dan een man tegen het lijf loopt met wie er een klik lijkt te zijn, staat alles op de tocht.

Ook lezen we van Britt. Britt is juf op een schooltje en erg begaan met de kinderen uit haar klas. In het weekend is ze graag samen met haar vriend, met wie ze dolgraag samen zou gaan leven en met wie ze enorm graag een kindje zou willen. Maar haar vriend lijkt steeds minder tijd voor haar te hebben. Zijn liefde voor haar lijkt bekoeld. Britt houdt zich een beetje stil, tot alles op een gegeven moment lijkt te barsten. 

Conclusie
Normaal gesproken houd ik op een notitieblok bij hoe ik een boek vind. Dit doe ik aan de hand van plus- en minpunten. Bij Salomé ging dit echter allemaal even iets anders. Salomé heb ik bijna helemaal in één dag uitgelezen. (Dat wil zeggen: 50 pagina’s op dag 1 en twee dagen later de resterende 274 pagina’s.) Ik moest en zou verder lezen, van aantekeningen maken kwam niet veel.

woensdag 17 januari 2018

‘De bedrieger’ – Javier Cercas

 
Genre: non-fictie
Uitgever: De Geus BV
ISBN: 9789044537956 / NUR: 302
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina’s: 480
Uitgave: november 2017

Met dank aan De Geus voor het beschikbaar stellen van een recensie-exemplaar.


In 2005 wordt Enric Marco, een man die zich jarenlang voordeed als een van de weinige Spaanse overlevenden van de Duitse concentratiekampen, door een kunsthistoricus ontmaskerd als grote bedrieger. Het blijkt dat hij zijn volledige leven sinds de (burger)oorlog simpelweg verzonnen heeft. Door zich uitvoerig te verdiepen in feitelijke gebeurtenissen en deze op slinkse wijze te integreren met zijn daadwerkelijke verleden, was hij in staat om zichzelf een moedige verzetsstrijder te “liegen” en zo een plek voor zichzelf in de geschiedenis op te eisen. De verontwaardiging is groot. Temeer omdat Enric Marco een zeer publieke functie bekleedde als voorzitter van Amical de Mauthausen, een organisatie opgericht door overlevenden van het gelijknamige concentratiekamp. Een kamp waarvan Marco claimde er ook gezeten te hebben. Javier Cercas dook in de geschiedenis van deze bedrieger in een poging om te achterhalen wat Enric Marco heeft bezield om (schijnbaar) zo meedogenloos zichzelf een heldenrol toe te dichten in een geschiedenis met zoveel slachtoffers. Naast het onderzoek naar de feitelijke geschiedenis heeft Javier Cercas talloze urenlange gesprekken gevoerd met de hoofdpersoon zelf.

Javier Cercas heeft lang getwijfeld of hij ‘De bedrieger’ wel zou (willen) schrijven. Vanaf het eerste kennismakinggesprek met Enric Marco voelt Javier een enorme afkeer voor die man. Hij vindt het maar een poseur, een narcist. Daarnaast is hij bang dat het schrijven van een boek over Enric Marco kan lijken op het verdedigen van zijn verwerpelijke handelingen. In eerste instantie besloot Javier Cercas om het boek niet te schrijven, vooral om Marco’s verleden niet te valideren. Pas jaren later besluit Cercas om toch een poging te wagen om de daadwerkelijke geschiedenis van Marco boven water te krijgen. Daarbij vooraf duidelijk de afspraak makend met Marco dat dit verslag geenszins bedoeld is om hem vrij te pleiten, maar om puur de werkelijke feiten in kaart te brengen. Een ambitieus voornemen als je bedenkt dat Enric Marco geboren is voor de leugen en een scherp ontwikkeld vermogen heeft om mensen te manipuleren. Ook is Marco verguisd en verbannen (van het publieke toneel) en zijn megalomane behoefte aan aandacht en bevestiging maakt van hem de spreekwoordelijke ‘kat in het nauw’.

‘Mijn beeld van jou’ – Susan van Eyck

 
Genre: roman
Uitgever: De Fontein
ISBN: 9789026143786
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 304
Uitgave: januari 2018

Met dank aan uitgeverij De Fontein voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Susan van Eyck debuteert met "Mijn beeld van jou' een feelgoodroman voor de fans van Jojo Moyes, John Green en Chantal van Gastel.

Emma is begin dertig en lijkt alles voor elkaar te hebben – al jaren dezelfde vriend, haar carrière uitgestippeld – tot ze Boris tegen het lijf loopt. Deze fotograaf zet haar veilige wereld op zijn kop als ze halsoverkop verliefd op hem wordt. Maar net als er voorzichtig een vonk overgeslagen lijkt te zijn, bezweert hij haar dat hij het niet waard is om haar leven voor overhoop te gooien en is hij opeens verdwenen. Waarom wil Boris niet dat Emma voor hem kiest? En kan Emma nog terug naar haar veilige leventje, of gaat ze op zoek naar antwoorden?

Indrukwekkend. Tranentrekker. Onder de indruk.
Ik moet echt even bijkomen van dit boek. Zodra ik het binnen kreeg trok het mij aan. De mooie cover, het pakkende begin. Ik was nog in een ander boek bezig dat ik eerst uit wilde lezen, maar ik wist dat ‘Mijn beeld van jou’ mijn volgende boek zou zijn. Gelukkig ben ik al in de middag aan dit boek begonnen zodat ik nog enige nachtrust kon genieten. Het lukte mij namelijk niet om het boek weg te leggen en ik las het in een ruk uit.

Emma heeft afgesproken met haar vriendin Alice. Terwijl ze op een terrasje zit te wachten en door een krant bladert, verschijnt Boris. Hij maakt een foto van haar zonder dat zij het in de gaten heeft. Ze merkt het pas wanneer ze het fototoestel hoort klikken. Waar Emma hier eerst nog geïrriteerd over is, is Boris zo charmant en innemend dat ze met hem in een gesprek belandt. Dit is het begin van een bijzonder verhaal.

Hoewel Emma al zestien jaar samen is met haar vriend Lukas, maakt Boris gevoelens in haar los die zij nog nooit heeft meegemaakt. Haar leven met Lukas is oké en vertrouwd, maar is dat hoe zij de rest van haar leven door wil brengen?

dinsdag 16 januari 2018

‘RICO’ – Leon Verdonschot


Genre: non-fictie
Uitgever: Voetbal Inside (imprint van OverAmstel)
ISBN: 9789048840410
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 272
Uitgave: 22 december 2017

Dank aan OverAmstel voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.


Een jongensdroom is het. Vanaf zijn zesde droomt Rico Verhoeven er al van om wereldkampioen kickboksen te worden. Onder begeleiding van zijn vader kreeg hij de basis van deze vechtsport bijgebracht. Het talent was onmiskenbaar, net als de harde leerschool. De aanpak wierp zijn vruchten af, Rico werd gespot, intensieve trainingen volgden. Zowel zakelijk als privé volgen veel veranderingen en ook tegenvallers passeerden de revue. Toch bleef hij in zichzelf geloven en op zijn 23e kwam zijn droom uit; Rico werd wereldkampioen zwaargewicht kickboksen. Vanaf dat moment gaat alles in een stroomversnelling.

‘RICO’ vertelt op een laagdrempelige wijze het verhaal van dé ambassadeur van de vechtsport, Rico Verhoeven. Nog geen dertig jaar oud maar inmiddels kan hij rekenen op een grote schare fans, wereldwijd. Sinds 2013 is hij de ongeslagen kampioen en vecht hij voor de grootste kickboksorganisatie ter wereld, Glory. Rico is een merknaam geworden, een organisatie op zich. Hij vecht overal in uitverkochte zalen, tegen eenieder die hem uitdaagt. Hij geeft clinics en workshops, is voor de gewone man een held maar blijft intussen ‘gewoon Rico’. Sterallures zijn vooralsnog ‘een ver van zijn bed show’. Zijn team is hecht, ze kijken met Rico verder, doen aan toekomstplanning want ze beseffen dat een vechtsportcarrière eindig is. Ambities zorgen dat deze wereldkampioen zijn pad zorgvuldig uitzet voor de toekomst, voor die van hem maar zeker ook voor zijn gezin. Rico gaat uitdagingen niet uit de weg. Hij wil het slechte imago van vechtsport wegpoetsen door middel van positieve benadering. Hij vecht, maar blijft een nette jongen. Maar Rico is duidelijk; in de ring wordt gevochten, buiten de ring doen we normaal, behandelen we elkaar met respect. En dat siert hem. Helaas geldt dat niet voor iedereen en de grote rol van social media speelt daar ook mee. Rico maakt op zijn beurt daar handig gebruik van, pareert negativiteit en weet zich, bewust of niet, goed te verkopen.

‘Afgekocht’ - Nancy Elferink


Genre: psychologische thrillerroman
Uitgever: AquaZZ
ISBN: 9789078459682
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 342
Uitgave: 2017

Mijn hartelijke dank aan uitgeverij AquaZZ van wie ik dit boek mocht lezen!

Flaptekst
Afgekocht vertelt het verhaal van de familie Van Brakel, die het stadse leven verruilt voor wonen in een kleine gemeenschap. Zij kopen een leegstaande woning, waaraan nog veel moet worden geklust. Aline moet al snel vaststellen dat zij het zich allemaal wat idyllischer had voorgesteld dan het in de werkelijkheid is. De buurtbewoners zijn zwijgzaam; het lijkt zelfs of het gezin wordt ontlopen. Ook puberzoon Jordy maakt nog niet zo makkelijk vrienden. Hij wordt opgeschrikt door een glurende gestalte, waarvan hij meent dat het hun nieuwsgierige buurman is. In huis gebeuren er vreemde dingen en bijna gelooft het gezin dat het er spookt. Wanneer er ongelukjes gebeuren en een brand uitbreekt, komt het gezin steeds meer te weten over het verleden van hun huis op het Meijershof. En als er dan ook nog een rechercheteam op de voorvallen wordt gezet, weten ze dat het menens is. Is er kwade opzet in het spel, en zo ja waarom?

Samenvatting van het verhaal
We lezen in dit boek over het gezin Van Brakel. Deze moeder, vader en zoon verhuizen van de stad naar een dorp in de buurt. Vooral moeder Aline had zich dit veel rooskleuriger voorgesteld dan dat het daadwerkelijk is. De verbouwing gaat trager dan verwacht, mede door de gekke dingen die gebeuren. Het huis dat opeens vol duiven zit, de schuur die ongelukkig aan zijn eind komt en dergelijke. En waarom is hun buurman zo nieuwgierig? Waarom staat die man steeds naar binnen te gluren? 

Conclusie
Met Afgekocht zet Nancy Elferink een heerlijk verhaal neer. Haar luchtige schrijfstijl maakt het prettig om een paar hoofdstukjes achter elkaar te lezen. Als je even gewoon goed wil ontspannen met lezen is dit een goed boek. Al irriteerde het mij hier en daar. Op enkele plekken las het wat hortend en stotend, maar eigenlijk was dit na de eerste hoofdstukken alweer verdwenen. Eveneens spotte ik hier en daar toch enkele schrijffouten. Hier heb ik het over fouten als iets dubbelop zeggen. Zoals: ‘…,’ zegt Karin zegt Karin. Maar ook deze fouten, die ik in de eerste hoofdstukken best vaak zag, waren later in het boek goed verdwenen.