zondag 19 november 2017

‘De acht bergen’ – Paolo Cognetti

 
Genre: roman
Uitgever: De Bezige Bij
ISBN: 9789023466413
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina's: 239
Uitgave: oktober 2017


Met dank aan Uitgeverij De Bezige Bij voor het recensie-exemplaar


Wat een prachtig boek! Zo kort zou de recensie kunnen zijn van “De acht bergen” van de Italiaanse schrijver Paolo Cognetti. Maar dat zou geen recht doen aan dit meesterwerkje.

Hoofdpersoon en ik-figuur in het verhaal is Pietro Guasti. Hij woont met zijn ouders in Milaan. Zijn vader Giovanni is chemicus en gefrustreerd door zijn werkkring. Hij en zijn echtgenote zijn fervente bergsporters en nemen Pietro al op jonge leeftijd mee op vakanties naar het bergdorpje Grana, bij de berg Grenon. Daar raakt Pietro bevriend met Bruno Guglielmina, een rasechte bergbewoner. Die vriendschap wordt zeer hecht. Intussen heeft Giovanni door een drama waarvan hij ten onrechte de schuld krijgt, ook nog eens problemen in zijn familiekring.
Vader is een lastig mens. Zo lezen we op bladzijde 158:

“Als hij in de buurt was, bestond alleen hij: zijn karakter eiste dat onze levens om het zijne draaiden.”

Als vader op spreekwoordelijk eenzame wijze plotseling overlijdt, krijgt hij als grafschrift de fraaie poëtische tekst “de herinnering is het mooiste toevluchtsoord” mee. De levens van Pietro en Bruno verschillen enorm. Pietro wordt documentairemaker en trekt de wijde wereld in, terwijl Bruno zich als het ware verschanst op zijn plekje in de Alpen. Op reis in Nepal, het land waaraan Pietro zijn hart verpandt, hoort hij het mooie filosofische verhaal van de acht bergen.

Dan komt op een bijzondere wijze een vrouw in hun beider levens. Lara steelt onmiddellijk het hart van de lezer. Ook hier toont zich de ware vriendschap tussen Pietro en Bruno zich fraaie wijze in hun onbaatzuchtigheid. Het boek eindigt op een even dramatische als mysterieuze wijze. De kern wordt daar aan de fantasie van de lezer gelaten.

Paolo Cognetti heeft voor dit boek al enkele belangrijke prijzen gekregen. En terecht, het is adembenemend in zijn waarachtigheid en schoonheid. Het verhaal is een prachtig epos over zuivere vriendschap, liefde, de rol van het lot in het leven, eenzaamheid, natuurpracht en niet in de laatste plaats de dood.

De stijl van Cognetti verdient een schoonheidsprijs. De beschrijvingen van de natuur en de intermenselijke relaties zijn van een zeer hoge kwaliteit. Regelmatig duiken prachtige zinsneden op in het verhaal. Zo zegt Pietro op bladzijde 184:

“Het was vooral mijn vermogen om alleen te zijn dat ik moest beschermen. Ik had tijd nodig gehad om te wennen aan de eenzaamheid, om die tot een plek te maken waar ik kon neerstrijken en me op mijn gemak kon voelen, en dus had ik altijd het idee dat er iets wrong en ging ik telkens terug naar het huis, om weer met de eenzaamheid vertrouwd te raken.”

Vooral maar niet alleen de natuur wordt prachtig beschreven. De lezer waant zich regelmatig hoog in de besneeuwde bergen en voelt de soberheid en de romantiek van het leven van Bruno aldaar. De slotzin van het boek dreunt met de Nepalese wijsheid in het achterhoofd nog lang na:

“En dat mensen zoals wij, die op de eerste en hoogste berg een vriend hebben verloren, niets anders rest dan dwalen over de acht bergen.”

Het boek van Cognetti is van sublieme kwaliteit en krijgt vijf sterren! 

Charles Kuijpers – recensent De Perfecte Buren

zaterdag 18 november 2017

Gewoon Anne-Laure


Over schrijven en porno.


Sinds ik een jaar of zeven geleden zelf ben beginnen schrijven, heb ik last van ‘redactiedrang’. Wanneer ik een boek lees, ga ik automatisch redigeren. Er zijn namelijk een hoop ‘regeltjes’ waar je je als schrijver aan moet houden om een goede tekst te schrijven.

Ik neem jullie mee in mijn tripje. De big ‘no-no’s’ van het schrijverschap.

Regel nummer 1:

Adjectieven zijn net als puisten. Ongewenst.

Een voorbeeld:

“Ze droeg een lange rode jurk en haar blonde haren wapperden in de warme bries terwijl haar staalblauwe ogen over het dorre, onvruchtbare landschap gleden.

Argh. Kill me.

Als ik dergelijke zinnen lees, moet ik mezelf bedwingen om een rode pen te nemen.
Een goede tekst behoeft geen bijvoeglijke naamwoorden.
Je zou kunnen argumenteren dat adjectieven iets toevoegen aan de tekst.
Dat doen ze niet. Integendeel.

Het overmatig gebruik van adjectieven kan je vergelijken met het verschil tussen een pornofilm of een erotische scène.

vrijdag 17 november 2017

WINACTIE 'De sneeuwman' !!! Sinterklaas deelt uit!







Jongens, heb je ’t al vernomen? Tralalali, tiralalala
Sinterklaas is aangekomen. Tralalali, tiralalala
Laat ons zingen, hand in handSinterklaas is weer in ’t land

Tiralalali, tiralalala, tiralalali, tiralalalaaaaaaaaaaaa


De Sint ging langs bij Uitgeverij Cargo en is ons goedgezind, want wij van De Perfecte Buren mogen zomaar ‘De sneeuwman’ van Jo Nesbo weggeven.
En aangezien ‘De sneeuwman’ verfilmd is krijgen we van de lieve man, bovenop het boek, ook nog eens 2 filmtickets voor ‘The snowman’.

Ben jij braaf geweest en wil jij het boek en de 2 bioscoopkaartjes winnen? (wij denken van wel)
Tag dan op onze BESLOTEN Facebook groep de persoon waar jij mee wil huiveren en vertel ons er gelijk bij waarom je met hem/haar naar deze film wilt.

De winnaar wordt bekend gemaakt in onze BESLOTEN groep.
Deze actie loopt tot vrijdag 24 november 12.00u

Onze winacties zijn exclusief voor onze leden. Ben je nog geen lid? Geen enkel punt want dat ben je in een KLIK, dus KLIKKEN maar ... 




Met dank aan Uitgeverij CARGO voor deze geweldige SINT-actie!!
















‘Stadskookboek Antwerpen’ - Marlies Beckers & Marie Monsieur


Genre: kookboek
Uitgever: Mo'Media
ISBN: 9789057678218
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina's: 175
Uitgave: 8 september 2017

Met dank aan de uitgever voor dit recensie-exemplaar

Antwerpen is een stoere havenstad waar altijd een frisse wind waait. Maar ook: een magneet voor creatief geweld. Een stad van gevestigde waarden en hippe nieuwkomers in bruisende opkomende wijken, een epicentrum met heel veel goede restaurants, bistro's, gastropubs, drinks en heel veel lekker eten. Waar ga je naartoe, wie bepaalt de couleur locale en door welke chefs laat je je verleiden om zélf achter het fornuis te kruipen?

In Stadskookboek Antwerpen nemen food- en reisjournalisten Marlies Beckers en Marie Monsieur je mee in hun geboorte- én lievelingsstad. Ontdek in hun kielzog de buurtjes en adressen die ertoe doen. Maak kennis met spraakmakende chefs die Antwerpen tot de culinaire stad van Vlaanderen maken. Met onder meer The Jane en Graanmarkt 13, maar ook Veranda, Camino, DIM, Kaasaffineurs Van Tricht en veel meer.

Wat meteen opvalt als je het Stadskookboek in handen krijgt is dat het een degelijk boek is waar veel zorg aan besteed is. Een mooie hardcover met foto's die uitnodigen om het boek vast te nemen en erin te bladeren. Het eerst wat je ziet als je het boek openslaat is een prachtige zwart-wit foto van het MAS (Museum aan de Stroom) met mensen die aan het water zitten, genietend met een glas in de hand.

Daarna volgt 'Aan tafel in 't STAD', een inleiding waarin de auteurs je meenemen naar Antwerpen en zijn geschiedenis. Natuurlijk is alles gerelateerd aan eten en wat daarmee gepaard gaat. Zo kom je te weten waarom Antwerpen ook wel Koekenstad genoemd wordt. Of dat de eerste Michelinster dateert uit 1934. En nog veel meer van die leuke weetjes. Ook wordt de evolutie van uit eten gaan becommentarieerd en het verschil met vroeger en nu.

‘Waar ze vroeger (de chefs) verstopt zaten achter een klapdeur, of verscholen in een kelder en het eten vanuit het niets op je tafel kwam, neemt nu niet enkel de kelner, strak in het pak, de honneurs waar, ook de chef komt uit z'n kot. Soms letterlijk door de keuken als centraal ankerpunt in het restaurant te plaatsen'


Marlies & Marie delen maar wat graag hun voorliefde van home-town Antwerpen samen met hun andere liefde, eten. Ze gingen met zijn tweetjes op pad en laten de lezer kennismaken met culinair Antwerpen. Het stadkookboek bevat 1001 tips. Heb je een uitstap naar Antwerpen in het verschiet dan is dit boek absoluut een aanrader. Niks ketens, maar de 'verborgen schatten'. Gezellige restaurantjes, kroegen, koffiehuisjes, .... Ze staan er 'allemaal' in. Ook voor de rasechte Antwerpenaar is dit boek absoluut een hebbeding. Let wel, dit is geen gids maar een heus boek! Je kiest dus best op voorhand waar je heen wilt of waar je iets wilt eten of drinken.

Van verschillende en diverse eetgelegenheden laten Marlies & Marie de chef aan het woord. Met mooie foto's, die niets aan de verbeelding overlaten, kun je uitgebreid lezen wat de passie, motivatie van de desbetreffende chef is. De naam van het restaurant, adres en wat geserveerd wordt komen evenzeer aan bod. Van verscheidene chefs staat er een recept achterin het boek, zodat je zelf aan de slag kunt.

Daarenboven laten de auteurs zien hoe omvangrijk Antwerpen is door de verschillende wijken aan te halen waar, hoe kan het ook anders, iets culinairs te beleven is. Ooit al gehoord van Zurenborg, Noord, Borgerhout of Het Eilandje? Wist je dat er zelfs een  'Chinatown' in Antwerpen is? 

Kortom, het Stadkookboek Antwerpen is zeer divers en zelfs voor mij meer dan een ontdekking. Want hoewel ik regelmatig in 't STAD vertoef, staan er - letterlijk - een heleboel zaken en adresjes in waar ik het bestaan niet van wist. Hoge tijd om op ontdekking te gaan. 'Kom en ontdek' is hier zeker van toepassing.

Maar eerst de recepten ontdekken die achteraan staan. Deze zijn voorzien van een paginagrote foto, waar het water je van in de mond loopt, met op de pagina ernaast het recept en van welke chef/zaak het recept afkomstig is. Met Sinterklaas in het vooruitzicht en een High Tea met het team van De Perfecte Buren koos ik voor de Dikke Speculaasjes van Philip's Biscuit. Philip heeft twee winkeltjes die volgepropt zijn met artisanale koekjes. Speciaal voor dit boek ontwikkelde hij een makkelijk basisrecept. We zullen maar eens aan de slag gaan!


Dikke Speculaasjes





Na al de ingrediënten zorgvuldig te hebben afgewogen kunnen we beginnen. Nadat het bloemmengsel door het botermengsel is gemengd en het deeg kort is gekneed, moet dit een nachtje rusten in de koelkast.




De volgende dag haal ik, zoals het recept voorschrijft, het deeg op tijd uit de koeling zodat het iets zachter kan worden. Het lukt me niet om er 'lange deegrollen' van te maken, dus fabriceer ik mijn eigen versie. Volgens Philip moet ik dan stukjes van circa 4 cm snijden. We doen een poging en zouden aan zo'n 50 tot 60 stuks moeten komen. Ik kwam aan een 40-tal, ook niet weinig. 





Wat niet in het recept vermeld staat is dat de speculaas tijdens het bakken uitzet, groter wordt. Met als gevolg dat mijn speculaasjes naar elkaar toe groeiden. Wil je dit recept ook proberen, hou daar dan zeker rekening mee en leg ze op voldoende afstand van elkaar. Na een twintigtal minuten heb ik de speculaasjes uit de oven gehaald en op een rooster laten afkoelen en krokant worden. Wat rook het lekker in huis! 




Nadat de kleindochter ze had voorgeproefd (ze kon niet stoppen met proeven, omdat ze die zo lekker vond) mocht de dag erna het team van DPB de speculaas proeven op onze High Tea. Iedereen vond ze overheerlijk. Dit recept is zeker voor herhaling vatbaar. Met de Sint voor de deur is dit ook een leuk basisrecept voor pepernoten. Missie geslaagd!

Karin - Team De Perfecte Buren






‘Het Cassandra-effect’ – Wendy Walker


Genre: psychologische thriller
Uitgeverij: Harper Collins
ISBN 9789402700381
Aantal pagina’s: 318
Verschijningsdatum: oktober 2017

Met dank aan Harper Collins voor het recensie-exemplaar

Drie jaar geleden zijn Emma en Cass Tanner spoorloos verdwenen. Hoe hard iedereen ook gezocht heeft, er is geen enkel bruikbaar spoor gevonden. Dan, uit het niets, duikt Cass ineens op. Ogenschijnlijk mankeert haar niets maar ze kan niet goed uitleggen wat er de afgelopen drie jaar is gebeurd. Een ding is echter wel duidelijk: ze wil dat er met man en macht gezocht wordt naar haar zusje Emma! Maar waar is Emma?

Abby, een forensisch psycholoog en rechercheur Leo starten samen het onderzoek. Dat deden ze drie jaar geleden overigens ook samen. Abby had destijds een bijzondere hypothese ontworpen waarom de beide meisjes verdwenen waren. Haar hypothese werd echter verworpen en dat heeft diepe wonden geslagen bij Abby.

Cass gedraagt zich apart, ze weet steeds stukjes van het verhaal te vertellen, dat geeft de onderzoekers lange tijd niet genoeg aanknopingspunten. De relatie tussen Cass en haar moeder wordt steeds vreemder. In het begin geloven de ouders van Cass, Judy Martin en haar stiefvader Jonathan Martin, het verhaal van Cass niet. Alles duidt erop dat Cass psychisch gestoord is. Maar is dat wel zo? Abby betwijfelt dat en gaat op eigen houtje terug naar haar theorie van drie jaar geleden, daar lijkt voor haar de sleutel naar de oplossing te liggen. Judy begint meer en meer het verhaal van Cass en de daaruit vloeiende ontwikkelingen te geloven. Abby is ervan overtuigd dat dit nou ook de bedoeling van Cass is, maar waarom? Welke rol speelt Cass(andra) Tanner? Wat is er in hemelsnaam gebeurd drie jaar geleden en waar is Emma?

Conclusie
Het verhaal wordt wisselend vanuit de perspectieven van Cass en Abby geschreven. De auteur weet prima twijfels te zaaien in het verhaal van Cass en tegelijkertijd toch de sympathie van de lezer voor Cass te winnen. Ook het verhaal van Abby is goed weergegeven. De geschiedenis van Abby lijkt verwant te zijn aan die van Cass. Put Abby daar voldoende energie uit om Cass te blijven steunen tegen de verhouding in? En vinden ze Emma?

Wendy Walker heeft een boeiend boek geschreven, met recht een psychologische thriller. De ontknoping is niet onverwacht maar wel origineel. Voor mij is dit boek drie sterren waard, gewoon een leuk boek om te lezen dus! De consequenties van de ontknoping vond ik niet geloofwaardig uitgewerkt, daar had meer ingezeten.   

Jeannie Bertens - recensent de Perfecte Buren

donderdag 16 november 2017

In gesprek met Sander Verheijen


Al ruim voor de verschijningsdatum mocht Patrice het indringende verhaal van Sander Verheijen lezen. Indringend en anders, een boek over een gezin, tegenslagen en overwinningen. Sander is namelijk vader van een bijzondere tweeling, Willem en Maurits, die op de dag van de boekpresentatie ook hun vijfde verjaardag viert. Vanwege dat heuglijk feit én de release van zijn boek ging Patrice met hem in gesprek. Lees snel verder.

De opvallende cover, vertel daar eens iets over?
Ja, dat was wel een dingetje. Ik heb als grafisch ontwerper al heel veel covers gemaakt, toch heb ik even getwijfeld of ik wel zelf de cover van mijn eigen boek moest ontwerpen. Maar toen ik zag wat de illustrator (Edo Draaijer, red.) had gemaakt op basis van een paar potloodstrepen van mij, wist ik precies wat het moest zijn.

Je schrijft al langer blogs over je leven, de jongens maar ook over jullie honden Gant en Gillmore. Waren de blogs niet toereikend voor je gevoel? Wanneer en vooral waarom heb je besloten om een boek te schrijven over je gezin?
Die blogs schreef ik voor vrienden en bekenden. Dat was op dat moment een hele stap. Al vrij snel na mijn eerste paar blogjes werd ik door een uitgever gevraagd. Niet veel later door nog een. Het leek me niets dat ‘moeten schrijven’. En toen kwam mijn goede vriendin Heleen, de uitgever van HarperCollins, begin dit jaar en zij overtuigde me dat ik het echt moest doen. Met de belofte dat we dit project ook echt samen zouden doen. Het schrijven is iets heel persoonlijks, dat moet je zelf doen, maar een boek maken – een goed boek – dat is teamwork. Zo zie ik dat tenminste. Dan heb je een goede redacteur nodig (ik had er twee) en een goede bureauredacteur. Ik heb een fantastisch team gehad.

‘De Stenen Engel’ - David Hewson


Genre: thriller
Uitgever: De Boekerij
ISBN:
9789022575857
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 400
Uitgave: september 2017

Dank aan uitgeverij De Boekerij voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Het vierde deel in de Amsterdam-serie, waarvan een tv-serie in ontwikkeling is door Warner Bros Nederland

Annie Schrijver is net tweeëntwintig jaar oud, werkt op de bloemenmarkt en is bij iedereen geliefd. Van de ene op de andere dag is ze echter spoorloos verdwenen. Niet lang daarna wordt ze, amper nog levend, teruggevonden op een begraafplaats, vastgebonden aan een stenen engel en ingesloten door een ring van vuur. In haar lichaam vindt de politie sporen van drugs die een verband leggen met een nooit opgeloste zaak: de Schone Slaapstermoorden. Maar Annie had schijnbaar nog geluk, want niet ver van haar vindplaats wordt een lijk gevonden waarop een verse tatoeage te zien is: Slaap, kindje, slaap.

Het is zomer in Amsterdam en de straten zijn vol toeristen, muziek en gelach, maar er heerst ook een duistere ondertoon nu er een seriemoordenaar actief lijkt te zijn. De spanningen lopen al snel hoog op en Pieter Vos weet dat hij de dader zo snel mogelijk te pakken moet krijgen om te voorkomen dat de paniek toeslaat…

‘De stenen engel’ is alweer het vierde deel in de Amsterdam-serie geschreven door David Hewson. Ook in dit deel van de serie wordt Amsterdam zo goed omschreven dat je het gevoel krijgt zelf aanwezig te zijn in de hoofdstad. Toch is Hewson geen geboren Amsterdammer. Sterker nog, hij is geen Nederlander, maar een Brit. Alleen al de research die nodig is geweest om Amsterdam tot op het bot te leren kennen, geeft goede verwachtingen voor de rest van het boek. En deze verwachtingen worden zeker waargemaakt. 

Ook in dit vierde deel blijven de hoofdpersonages verrassen. Waar veel series na verloop van tijd wat langdradig worden, blijft Hewson zijn personages doorontwikkelen waardoor je je beeld van hen steeds blijft aanpassen. Ook de nevenpersonages worden niet vergeten en waar bij veel boeken hun karakter wat vaag blijft, besteedt Hewson ook voldoende aandacht aan deze mensen, waardoor ook zij de aandacht en het begrip krijgen die ze verdienen.

Het verhaal zelf blijft vragen oproepen tot aan de ontknoping en Hewson zet je telkens op het verkeerde spoor. Hierdoor is de laatste pagina al snel in zicht, ondanks de 400 pagina’s die het boek telt. Qua verhaallijn is dit boek misschien nog wel beter te noemen dan zijn drie voorgangers. De reden hiervoor is moeilijk te verwoorden. 

Het verhaal geeft een bepaalde trigger die ik bij iedere thriller hoop te voelen. Dit boek verdient het dan ook gewoon om gelezen te worden. Het leukste is natuurlijk om bij deel 1 te beginnen, maar in mijn optiek is het ook mogelijk om het boek losstaand van de serie te lezen. Een buitenlandse schrijver die behalve een sterk verhaal ook Amsterdam nog eens zeer herkenbaar neerzet, verdient het gewoon om met 4,5 sterren beoordeeld te worden. 

Claudia van Koolwijk – recensent De Perfecte Buren